۱۳۹۳ مهر ۹, چهارشنبه

   داشتم عکس‌های موبایلم را نگاه می‌کردم، فر چشمش افتاد به عکسی و گفت این کیه؟ منظورش خودم بودم. خنده‌ام گرفت گفتم خودم دیگه! گفت وای یک لحظه فکر کردم این منم. من هم گاهی که توی فیس بوک یا اینستاگرام چشمم به عکسش می‌افتد فکر می‌کنم خودم هستم. انگار من جوانی او شده‌ام و او چهل سالگی‌ام. بی آنکه آنقدری شباهت ظاهری داشته باشیم. خوشم می‌آید. 


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

  تمام این مرثیه‌‌خوانی‌های ذهنی برای فرار از دنیایی‌ست که دوستش ندارم .        یادم آمد که سال‌ها پیش سین بهم گفته بود م...